Bir Dada Kadını: Hannah HöchBerlin Dadacıları Arasında Bir Kadın: Hannah Höch
Berlin’de 1920’de Birinci Uluslararası Dada Fuarı açılır ve aralarında George Grosz, John Heartfield, Max Ernst ve Francis Picabia’nın yer aldığı sanatçıların eserleri sergilenir. Açılışa ait fotoğraflarda, resimler, afişler ve infial uyandıracak asamblajlarla tıka basa doldurulmuş bir galeri görülür. Tavandan John Heartfield ve Rudolf Schlichter’e ait Prusya Başmeleği sarkmaktadır: asker üniforması giydirilmiş domuz kafalı bir kukla. Fotoğrafta sadece iki kadın görünür; biri, kısacık saçlarıyla, sevgilisi Raoul Hausmann’ın omzuna yaslanmış Hannah Höch’tür. Çiftin sağ tarafında “Sanat Öldü. Yaşasın Tatlin’in makine sanatı” sloganı yazılıdır. Soldaysa, yüzlerin, metinlerin ve makine parçalarının hayal meyal seçilebildiği, büyük bir kompozisyon görülür.
Başka deyişle Höch, şamatacı Berlin Dadacılarının safları arasında yer alması pek de muhtemel olmayan bir sanatçıdır, nitekim kendisini safdışı bırakma çabaları daha ilk günden başlar. Ya tatbiki sanatlar alanında aldığı geleneksel eğitimden, ya ticari ilüstrasyonla uğraşmasından, veya belki kadın olduğu için, Grosz ve Heartfield onun eserlerine karşı çıkar, sergide yer almasını istemezler; grup içinde sözü geçen Hausmann sergiden çekilmekle tehdit etmese muhtemelen Höch’ün eserleri konmayacaktır. Höch’ün 1920’de sergilenen eserlerinin çoğu, fotomontajlar ve sanatçının imzası niteliğindeki “Dada bebekleri” kaybolmuştur. Höch’ün bu acayip bebeklerden birini beşikte sallarken çekilmiş bir fotoğrafı da vardır, gelgelelim Dada’daki performatif unsuru benimsediği söylenemez.
Hannah Höch Dada Bebekleri'yle (1920)
